Openingszin: "Wandelaars. Mafkezen met roze en groene petten op. En het was niet eens koud."
Blz. 100: "Vijftig cc bromvliegvaccin en hij zou wel anders piepen."
Score: ***
Sinds hij drie jaar geleden van school werd gestuurd, werkt de 19-jarige Sam Marsdyke op de schapenboerderij van zijn ouders in de North York Moors, een uitgestrekt heidegebied in het noorden van het Engelse Yorkshire. Vrienden heeft hij niet. Wanneer hij zijn vader niet helpt op de boerderij, vult hij zijn tijd met wandelen, gesprekken voeren met de schapen en de stuipen op het lijf jagen van de vele wandelaars. Sam heeft geen hoge dunk van de toeristen, maar erger zijn de stadslui die steeds meer boerderijen in de streek opkopen om op de buiten te kunnen wonen. Toch kan Sam het goed vinden met de jonge, rebelse dochter van de nieuwe stadse buren. Een vriendschap die ontaardt in een nachtmerrie.
Lang is het onmogelijk om geen sympathie te koesteren voor Sam Marsdyke, de outcast die door niemand geliefd is, zelfs niet door zijn ouders. Zijn onbevangen en humoristische kijk op de wereld rondom hem werken erg aanstekelijk. Maar naarmate het boek vordert moeten we schoorvoetend toegeven dat er toch iets aan hem scheelt. Ross Raisin, die met Aards Paradijs debuteerde, zette met andere woorden een heel interessant hoofdpersonage op papier.
Hoewel het verhaal wat te rechtlijnig is om van een echte topper te spreken, is Aards Paradijs een knap debuut. Raisins beschrijvingen van de natuurpracht zijn heel overtuigend. De vele humor zorgt ervoor dat het boek niet te zwaar op de hand ligt. Een auteur om in het oog te houden.
Aards Paradijs - oorspronkelijke titel God’s Own Country - verscheen bij uitgeverij Nieuw Amsterdam (2008) en telt 239 blz. Vertaling: Marion Op den Camp.
0 reacties:
Een reactie plaatsen