Sebastian Faulks – Een Week in December

In zijn nieuwe roman, Een Week in December, schetst Sebastian Faulks een niet zo’n fraai beeld van de moderne maatschappij. Hij doet dit door een week te beschrijven in het leven van meer dan tien personen. Ze hebben op het eerste gezicht niets met elkaar gemeen, maar allemaal zoeken ze hun toevlucht in iets wat hen het ‘echte’ leven even doet vergeten: drugs, reality-tv, drank, een Second Life-achtige virtuele wereld, literatuur…

Het uitgangspunt van Een Week in December is goed, de uitwerking een heel pak minder. Faulks’ vorige roman, Engleby, vond ik van begin tot einde boeiend. Dit kan ik niet zeggen van zijn nieuwe boek. Door de vele hoofdpersonages waartussen Faulks voortdurend switcht, stokt het leesritme. Bovendien is niet elke personage even interessant. Zo staan de passages over hedgefondsbeheerder John Veals vol met financiële termen waar een simpele ziel als ik geen jota van begrijp. Jammer genoeg krijgt juist Veals de meeste aandacht van Faulks. Storend is ook dat de personages, door hun grote aantal, niet goed uitgediept worden en bovendien nogal stereotiep zijn neergezet.

Al was de leeservaring niet echt positief, toch bleef ik hopen op een zinderende finale waarop de roman leek af te stevenen. Maar dit werd ook een tegenvaller. Toch is Een Week in December bij momenten een interessant boek. Vooral de gedeelten met de jonge moslimterrorist Hassan en de eenzame, maar intelligente advocaat Gabriel konden me boeien. Maar al bij al vind ik het beeld dat Faulks van de huidige maatschappij schept een beetje te somber.

Een Week in December – oorspronkelijke titel: A Week in December – verscheen bij uitgeverij Promotheus (2010) en telt 415 blz. Vertaling: Mario Molegraaf.